New member
- Messages
- 3
- Reaction score
- 2
- Points
- 3
அத்தியாயம் 🌧️1
காற்று வேகமாக வீசா கருமேகங்கள் நிலவையும் வான்மீன்களையும் விழுங்கிக்கொண்டு மாரிகளின் அரசன் அதிவேகமாக தன் படையோடு வான் மண்டலத்தை சிறைபிடித்தான்.. வீசும் காற்று புயலாக மாற... மேகங்களோடு மேகங்கள் மோத பெரும் பிரளயமாக வான் படைகள் போரை தொடங்கிட அவை இடியாக கீழ் மண்டத்தை அலற விட பூமியில் வாழ் சிறு பெரு உயிரினங்கள் வரை பயத்தில் தங்கள் கூட்டுக்குள் பதுங்கிக்கொள்ள...
வான் இடிந்து விழுந்து விடுமோ என்று அஞ்சும் அளக்கு பூமியை மிரள விட்டான்...
"எச்சில் கூட்டி விழுங்கினாள் அவள் வறண்டு போன தொண்டை கரகரத்தது கையிலிருந்த துணி மூட்டையை நெஞ்சோடு இறுக்கி பிடித்து..பால்வாடியும் கிள்ளை முகம்.. இரண்டு போர்வீரர்களின் வாள்கள் அதிவேகமாக மோதிக்கொண்டதில் உண்டான மின்னொலி கீழ் வானில் கிளைபரப்பி அதிர வைத்த ஓளியில்...பயத்து மருண்ட மான்விழிகளையும் செவிமடலையும் இறுகமூடி திறந்தாலே தவிர அவ்விடத்தை விட்டு நகரவில்லை...
கண்களில் பயம் உடலில் நடுக்கம்.. அதைதாண்டி பார்க்க வந்தவனை பார்த்து விட வேண்டுமென்ற உறுதி...இச்சிறு மங்கை மிரளவைக்கும் ஆட்டத்தை இயற்கை அரசன் நிறுத்துவாக இல்லை...இதயத்தை நேரடியாக அதிர வைக்கும் சத்ததோடு இடியும் மின்னலும் பூமியை அதிர வைத்து இரவை வெட்டி கூறுப்போட்டது...
மின்னல் ஒளியில் கண்முன் பயங்கரமா அரக்க கோட்டை போல பயமுறுத்தியது அந்த ராட்சப் பங்களாவை பார்க்க பார்க்க அடிவயிறு பிரட்டியது ... வீசும் காற்று புழுதியை வாரி இறைத்தாலும் கொட்டும் வேர்வை துளிகள்..உலர்ந்தபாடியில்லை....
வானுயரத்துக்கு நிக்கும் கேட்டே கதி கலங்க வைத்தது இதில் ரெண்டு பக்கமும் ரத்தம் குடிக்கும் வவ்வால் மனிதர்களின் சிற்பங்கள் வேறு ..
சுற்றிலும் காரிருள் தன்னந்தனியே வனந்தரத்திற்கு நடுவே மாட்டிய சிறுபிள்ளையவள் முழிபிதுங்கி நின்றாள் ஏதோ கெட்ட கனவை காண்பது போல சற்றென்று முழிப்புத்தட்டாதா இங்கிருந்து ஓடிவிட மாட்டோமா.... இல்லையே இதுதான் நிஜமென பேய் பாடத்தில் வரும் பின்னணி இசை போல இடி சத்தம் வேறு நினைப்பதெல்லாம் நடந்து விடுமா...ஹாஹாஹா என கைகட்டி சிரிப்பது போல தான் இருந்தது
எண்ணங்கள் எங்கெங்கோ தரிக்கெட்டு சுற்றி சுழன்று அந்த பங்களவின் மீதே வந்து நிலைத்தது...
"இன்னும் சற்று நேரத்தில் இடியுடன் கூடிய பெருமழை பொயும் பொது மக்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வரவேண்டாம் ரெட் அலாட் எச்சரிக்கை வானிலை அறிக்கை வாசிக்கும் பெண் வானொலியில் கதறிட்டு இருக்க... இந்த புயலுக்கு நடுவே இரைச்சலாக இருந்த ரோடியோவும் கொர கொர சத்ததோடு.. உயிரை விட்டது..
ப்ச் இதுவும் போச்சா.... கரண்ட் கட்டாகி மூணு மணிநேரமாகி விட்டது துணைக்கி இருந்த இதுவும் போச்சு... சலிப்போடு கையில் டார்ச் லைட் எடுத்துக்கொண்டு செக்யூரிட்டி அறையைவிட்டு வெளியே வந்தார் அறுவது வயது மதிக்கத்தக்க கருப்பன்..
சுற்றி சுழன்று அடிக்கும் காத்தில் தாவணி பாவாடை நீண்ட பின்னாலும் பறக்க அந்த நட்ட நடு ராத்திரியில் கருநிற உருவமாய் நின்றிருந்த அவளை கண்டதும் நாப்பது வருடமாக இங்கே வேலைப்பார்க்கும் அந்த மனிதர் ஒரு நொடி திடுக்கிட்டாலும் மறு நொடி கண்களை சுருக்கி டார்ச் லைட்டை அந்த உருவத்தின் மீது அடித்தவர் பயம் போய் கோவம் வந்தது..
யாருமா நீ.. உன்னை எப்போ இங்கிருந்து போக சொன்னேன் நீ இன்னும் போகலையா...
"அது தாத்தா நா அவங்களை பாக்கணும் கிச்சு குரல் மெல்லமாக தடுமாறி வந்தது..
ஏம்மா பொண்ணு நானும் எத்தன தடவை கேட்டாலும் இதே பதிலை தான் சொல்ற யாரை பாக்கணும்னு கேட்ட பேரு கூட தெரியல ...அட்ரஸ் கிட்ரஸ் மாறி வந்துட்டியா பொண்ணு..
..இல்ல இல்ல இந்த அட்ரஸ் தான் நீங்க கூட சரியா இருக்குனு சொன்னீங்களே தாத்தா தயவு செஞ்சு அவரை பாத்து பேசிட்டு போயிடுறேனே...
இங்க பாருமா இந்த கோட்டையில பொண்ணுங்க காலடி பட்டதில்ல மிறிப்பட்டா ஐயா உயிரோட போக விட மாட்டாரு.. ஒன்னு பண்ணு உனக்கு அட்ரஸ் கொடுத்தவன் தப்பா கொடுத்திருப்பானு நினைக்கிறேன் பேசாம திரும்ப போயிடு பார்க்க ஸ்கூல் படிக்கிற பிள்ளையாட்டாம் இருக்க இதெல்லாம் மோசமான இடம்...
உன் கஷ்டம் எதுவா இருந்தாலும்.. இங்க நிக்காத பாப்பா அது உனக்கு நல்லது இல்ல போயிடுமா...
"தாத்தா அந்த அட்ரஸ்ல என்னை பத்தி எழுதி இருக்காங்க.. இது ஒரு உயிர் சம்மந்தாப்பட்ட விஷயம் அவர்கிட்ட பேசிக்கிறேன் என் உயிர் போனாலும் பரவாயில்ல தாத்தா..
அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாதுமா மொதல்ல இங்க இருந்து கிளம்பு அரக்கன் ஐயா வரும் போது எதிர்ல பொம்பளைங்க யாரும் இருக்க கூடாது மீறி இருந்தா சம்மந்தப் பட்டவங்களை போட்டு வதைப்பாரு யாருனு தெரியாத நீ இங்க நிக்கிறாத பார்த்தா என் உசுருதான் போகும்...புரிஞ்சுக்கிட்டு இங்க இருந்து போமா...
அரக்கன் கண்ணில் பட்டாம்பூச்சி பட்டால் கூட பிடித்து கசக்கி காலடியில் போட்டு நசுக்கி விடுவானே.. இவனிடம் போய் உதவிக்கேட்டு வந்திருக்கே இந்த பொண்ணு பால்நிலா பிள்ளை முகம் காரிருளுக்கு நடுவே வெட்டி வெட்டி போகும் மின்னொலி தெரிந்த பூ முகம் வேண்டாம் தாயி போயிடு என எச்சரிக்கதான் தோன்றியது..
தயவு செஞ்சி என்னை போக சொல்லாதீங்க தாத்தா நான்ரொம்ப தூரத்துல இருந்து வந்திருக்கேன் இது எனக்கு புது ஊரு இங்கன எனக்கு யாரையும் தெரியாது தாத்தா போகுறத்துக்கும் போக்கிடமில்ல..பெரிய மனசு பண்ணி என்னை அவரை பார்க்க அனுமதிங்க..
கையெடுத்து கும்பிட்டு உதடுபிதுக்கி அழ காலில் விழ கூட தயாராக தான் இருந்தாள்...
இதுக்கு மேல உன்னோட விதி நான் சொல்றத்தை சொல்லிட்டேன்.. உன்னை பாக்கவும் பாவமாதான் இருக்கு இங்க வந்துட்டு திரும்பி போக அரக்கன் ஐயா மனசு வச்சா தான் முடியும்..அவர் மனசு வைக்கலைன்னா இங்கேயே மாட்டீ கதற வேண்டியது தான்..
வயசு பொண்ணா இருக்க துரத்தி விடவும் மனசு வர்ல இந்த அர்த்தராத்திரியில எங்கே போவ அதுக்காக உன்னை உள்ளயும் கூப்பிட முடியாது..
அவங்க உள்ள இல்லையா தாத்தா..
ஐயா இருந்திருந்தா இவ்ளோ நேரம் நீ இங்க நின்னு பேசிட்டு இருக்க மாட்டா..
எப்போ வருவாங்க தாத்தா...
அரக்கன் ஐயா வர நேரம் யாருக்கும் தெரியாதுமா அவர் நினைச்ச நேரம் வருவாப்புல...
இடியும் மின்னலும் கொஞ்சமாக கேப் விட்டு இருக்க...பெரும் நிசப்தத்திற்கு நடுவே பெரியவரின்..சாப்டியாமா என்ற கேள்வி மரண போராட்டத்திற்கு நடுவே தந்தையின் குரலை கேட்டது போல முணுக்கென கலங்கிய விழிகளை துடைக்க மறந்து இல்லையென தலையாட்டினாள்...
இந்த நகரத்துக்கு வந்து இரண்டு நாளாகிறது... வரும் போது தகப்பனோடு வந்தவள் இப்போது தன்னந்தனியாக ஆதரவற்று நிக்கிறாள்..
எப்போது சாப்பிட்டோமென மறந்துவிட்டது காலையிலிருந்து இந்த அட்ரஸை தேடியே கால்கள் அசந்து போனது... களிமண்ணில் பிசைந்து செய்த சிற்பம் போல இருந்தவளை சதையை தின்னும் பார்வையும் அட்ரஸ் என வாய் திறக்குமுன்னே.. பிச்சைக்கார நாயே.. ச்சீ தூரப்போஒ... எவ்ளோ ரேட்டு...அந்த பக்கம் வரீயா .. முதல் முறை காதுகளில் நரயிசமாக விழுந்த வார்த்தைகள்... அவமானத்தில் உயிர் துடிதுடித்துப்போய் கண்ணீர் விட்டு கதறி அழுதே விட்டாள் அழுதபடி வந்தவளுக்கு பிச்சையெடுக்கு ஒரு சிறுவன் இந்த அட்ரஸுக்கு வழி சொல்லி அனுப்பிட்டான்..
தாயும் தகப்பன்னும் இல்லையென்றால் இது தான் நிலை...நாலு சுவருக்குள் வாழ்ந்த செல்ல கிளிக்கு வாழ்க்கை கற்றுத்தரும் முதல் பாடம் இது.... காலெல்லாம் வலியெடுக்க நகருக்கு ஒதுக்கு புறமாக வெகு தொலைவில் பல ஏக்கர் கணக்கில் பாழடைந்த பழங்காலத்து பிரிட்டிஷ் மாளிகை போல மிரட்டலாக இருக்க கருமேகங்களும் மரங்களும் சூழ்ந்து இன்னும் திகிலூட்டி அவளை பயமுறுத்தா அல்லுவிட்டு போனது...
இப்போ கூட உட்கார இடமில்லை கேட் கம்பியை பற்றுதலாக பிடித்து கால் மாற்றி நிக்கிறாள்..
கேட் கம்பி இடைவெளிக்கு நடுவே சூடான தேனீரை பேப்பர் கப்பில் ஊற்றி பெரியவர் நீட்ட மறுக்கும் நிலையில் அவளில்லை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் போனால்..மயங்கி விழுந்தாலும் ஆச்சிரியப்படுவதற்கில்லை..
கப்பை கையில் வாங்கியவள் காலியாக கிடந்த வயிற்றில் அமிர்தமாக இறங்கியது தேனீர்..
அது என்ன தாத்தா அரக்கனு சொல்லிறீங்க அவரும் மனிஷன் தானே தேனீர் தந்த பாசத்தில் நேசமாக சிரித்து அவள் தன் இயல்பான குறும்புதனத்தோடு கேட்டத்தில் அந்த பக்கமிருந்தவர் தலை தூக்கி பார்த்தார்..
சின்ன பொண்ணுக்கு என்ன தெரியும்.. இளம் கன்று பயமறியாது.. அவர் தனக்கு தானே சிரித்தார்..
ஏன் தாத்தா சிரிக்கிறீங்க..
எல்லாரும் இங்க மனிஷனா தானே பிறக்குறாங்க..
ம்ம்.. ஆனா இவன் பிறக்கும் போதே அரக்கனாதான் பிறந்தான் பத்து வயசுல பெத்த தாயை கொன்னுபுட்டான் அப்படியே முழு அரக்கன யாருக்கும் அடங்காம வளர்ந்தவன் தான் .. இருபதாவது வயசுல வளர்த்தவரையே அப்பனு கூட பாக்காம போதையில அடிச்சு கொன்னு தூக்குல தொங்க விட்டுபுட்டான்..மது மாது போதைனு அம்புட்டு கெட்ட பழக்கமும் இருக்கு..
எச்சில் விழுங்க உமிழ்நீர் மிச்சமில்லை.. உடலில் ஹை டெசிபல் மின்சாரம் தாக்கியது போல கிடுகிடுவென நடுங்க..
பயம் வந்தால் இவளுக்கு இதழ்கள் உலர்ந்து போகும் அதை நாவால் ஈரப்படுத்திக்கொள்ளவது அவள் வழக்கம்.. இதழை மடித்து ஈரப்படுத்தி விடுவிக்க...
ம்... அப்படி பட்டவனை தான் நீ பாக்க வந்திருக்க... ஊரை அடிச்சி உலையில போடுறவன் கிடையாது அரக்கன்.. அவன் வாயிலையே போட்டுக்குவான்..இப்போ ஒன்னும் கொட்டுப்போல.. திரும்பி பாக்காம வந்த வழியே ஓடிரு..
போகணுமா அவளால் யோசிக்க கூட முடியவில்லை..
அவரோட உண்மையான பெயர் என்ன..திக்கி திணறி கேட்டு விட்டாள் ஏன் கேட்டோம் என்பதே பிறகுதான் யோசித்தாள்..
"வருணபகவான்...
அதுவரை அமைதியாக இருந்த இடியும் மின்னலும் ஓரே நேரத்தில் பெயரோடு கலந்து பெரும் சத்ததோடு பூமியை தாக்க.....
இருதயம் ரெண்டாக பிளந்தது போல் தூக்கி வாரி போட்டது அவளுக்கு நடுநடுங்கி போனாள் அவள்.. சடசடவென அது வரை வருவேனா என ஆட்டம் காட்டிய..பெருமழை பிடித்துக்கொண்டது..
அதோ அரக்கன் வந்துட்டான்....
இதழ் மழையில் நனைந்திடுமா❣️...
கதை எப்படி இருக்குனு கமெண்ட்ஸ் சொல்லுங்க செல்லங்களே... அவ யாரு..ஏன்.. எதுக்கு..எப்படினு கேள்வி நிறையா இருக்கு இல்லை தொடர்ந்து கதைபடிச்சி கமெண்ட் கொடுங்க❣️ 💫தினமும் கதையோட வரேன் 😉
காற்று வேகமாக வீசா கருமேகங்கள் நிலவையும் வான்மீன்களையும் விழுங்கிக்கொண்டு மாரிகளின் அரசன் அதிவேகமாக தன் படையோடு வான் மண்டலத்தை சிறைபிடித்தான்.. வீசும் காற்று புயலாக மாற... மேகங்களோடு மேகங்கள் மோத பெரும் பிரளயமாக வான் படைகள் போரை தொடங்கிட அவை இடியாக கீழ் மண்டத்தை அலற விட பூமியில் வாழ் சிறு பெரு உயிரினங்கள் வரை பயத்தில் தங்கள் கூட்டுக்குள் பதுங்கிக்கொள்ள...
வான் இடிந்து விழுந்து விடுமோ என்று அஞ்சும் அளக்கு பூமியை மிரள விட்டான்...
"எச்சில் கூட்டி விழுங்கினாள் அவள் வறண்டு போன தொண்டை கரகரத்தது கையிலிருந்த துணி மூட்டையை நெஞ்சோடு இறுக்கி பிடித்து..பால்வாடியும் கிள்ளை முகம்.. இரண்டு போர்வீரர்களின் வாள்கள் அதிவேகமாக மோதிக்கொண்டதில் உண்டான மின்னொலி கீழ் வானில் கிளைபரப்பி அதிர வைத்த ஓளியில்...பயத்து மருண்ட மான்விழிகளையும் செவிமடலையும் இறுகமூடி திறந்தாலே தவிர அவ்விடத்தை விட்டு நகரவில்லை...
கண்களில் பயம் உடலில் நடுக்கம்.. அதைதாண்டி பார்க்க வந்தவனை பார்த்து விட வேண்டுமென்ற உறுதி...இச்சிறு மங்கை மிரளவைக்கும் ஆட்டத்தை இயற்கை அரசன் நிறுத்துவாக இல்லை...இதயத்தை நேரடியாக அதிர வைக்கும் சத்ததோடு இடியும் மின்னலும் பூமியை அதிர வைத்து இரவை வெட்டி கூறுப்போட்டது...
மின்னல் ஒளியில் கண்முன் பயங்கரமா அரக்க கோட்டை போல பயமுறுத்தியது அந்த ராட்சப் பங்களாவை பார்க்க பார்க்க அடிவயிறு பிரட்டியது ... வீசும் காற்று புழுதியை வாரி இறைத்தாலும் கொட்டும் வேர்வை துளிகள்..உலர்ந்தபாடியில்லை....
வானுயரத்துக்கு நிக்கும் கேட்டே கதி கலங்க வைத்தது இதில் ரெண்டு பக்கமும் ரத்தம் குடிக்கும் வவ்வால் மனிதர்களின் சிற்பங்கள் வேறு ..
சுற்றிலும் காரிருள் தன்னந்தனியே வனந்தரத்திற்கு நடுவே மாட்டிய சிறுபிள்ளையவள் முழிபிதுங்கி நின்றாள் ஏதோ கெட்ட கனவை காண்பது போல சற்றென்று முழிப்புத்தட்டாதா இங்கிருந்து ஓடிவிட மாட்டோமா.... இல்லையே இதுதான் நிஜமென பேய் பாடத்தில் வரும் பின்னணி இசை போல இடி சத்தம் வேறு நினைப்பதெல்லாம் நடந்து விடுமா...ஹாஹாஹா என கைகட்டி சிரிப்பது போல தான் இருந்தது
எண்ணங்கள் எங்கெங்கோ தரிக்கெட்டு சுற்றி சுழன்று அந்த பங்களவின் மீதே வந்து நிலைத்தது...
"இன்னும் சற்று நேரத்தில் இடியுடன் கூடிய பெருமழை பொயும் பொது மக்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வரவேண்டாம் ரெட் அலாட் எச்சரிக்கை வானிலை அறிக்கை வாசிக்கும் பெண் வானொலியில் கதறிட்டு இருக்க... இந்த புயலுக்கு நடுவே இரைச்சலாக இருந்த ரோடியோவும் கொர கொர சத்ததோடு.. உயிரை விட்டது..
ப்ச் இதுவும் போச்சா.... கரண்ட் கட்டாகி மூணு மணிநேரமாகி விட்டது துணைக்கி இருந்த இதுவும் போச்சு... சலிப்போடு கையில் டார்ச் லைட் எடுத்துக்கொண்டு செக்யூரிட்டி அறையைவிட்டு வெளியே வந்தார் அறுவது வயது மதிக்கத்தக்க கருப்பன்..
சுற்றி சுழன்று அடிக்கும் காத்தில் தாவணி பாவாடை நீண்ட பின்னாலும் பறக்க அந்த நட்ட நடு ராத்திரியில் கருநிற உருவமாய் நின்றிருந்த அவளை கண்டதும் நாப்பது வருடமாக இங்கே வேலைப்பார்க்கும் அந்த மனிதர் ஒரு நொடி திடுக்கிட்டாலும் மறு நொடி கண்களை சுருக்கி டார்ச் லைட்டை அந்த உருவத்தின் மீது அடித்தவர் பயம் போய் கோவம் வந்தது..
யாருமா நீ.. உன்னை எப்போ இங்கிருந்து போக சொன்னேன் நீ இன்னும் போகலையா...
"அது தாத்தா நா அவங்களை பாக்கணும் கிச்சு குரல் மெல்லமாக தடுமாறி வந்தது..
ஏம்மா பொண்ணு நானும் எத்தன தடவை கேட்டாலும் இதே பதிலை தான் சொல்ற யாரை பாக்கணும்னு கேட்ட பேரு கூட தெரியல ...அட்ரஸ் கிட்ரஸ் மாறி வந்துட்டியா பொண்ணு..
..இல்ல இல்ல இந்த அட்ரஸ் தான் நீங்க கூட சரியா இருக்குனு சொன்னீங்களே தாத்தா தயவு செஞ்சு அவரை பாத்து பேசிட்டு போயிடுறேனே...
இங்க பாருமா இந்த கோட்டையில பொண்ணுங்க காலடி பட்டதில்ல மிறிப்பட்டா ஐயா உயிரோட போக விட மாட்டாரு.. ஒன்னு பண்ணு உனக்கு அட்ரஸ் கொடுத்தவன் தப்பா கொடுத்திருப்பானு நினைக்கிறேன் பேசாம திரும்ப போயிடு பார்க்க ஸ்கூல் படிக்கிற பிள்ளையாட்டாம் இருக்க இதெல்லாம் மோசமான இடம்...
உன் கஷ்டம் எதுவா இருந்தாலும்.. இங்க நிக்காத பாப்பா அது உனக்கு நல்லது இல்ல போயிடுமா...
"தாத்தா அந்த அட்ரஸ்ல என்னை பத்தி எழுதி இருக்காங்க.. இது ஒரு உயிர் சம்மந்தாப்பட்ட விஷயம் அவர்கிட்ட பேசிக்கிறேன் என் உயிர் போனாலும் பரவாயில்ல தாத்தா..
அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாதுமா மொதல்ல இங்க இருந்து கிளம்பு அரக்கன் ஐயா வரும் போது எதிர்ல பொம்பளைங்க யாரும் இருக்க கூடாது மீறி இருந்தா சம்மந்தப் பட்டவங்களை போட்டு வதைப்பாரு யாருனு தெரியாத நீ இங்க நிக்கிறாத பார்த்தா என் உசுருதான் போகும்...புரிஞ்சுக்கிட்டு இங்க இருந்து போமா...
அரக்கன் கண்ணில் பட்டாம்பூச்சி பட்டால் கூட பிடித்து கசக்கி காலடியில் போட்டு நசுக்கி விடுவானே.. இவனிடம் போய் உதவிக்கேட்டு வந்திருக்கே இந்த பொண்ணு பால்நிலா பிள்ளை முகம் காரிருளுக்கு நடுவே வெட்டி வெட்டி போகும் மின்னொலி தெரிந்த பூ முகம் வேண்டாம் தாயி போயிடு என எச்சரிக்கதான் தோன்றியது..
தயவு செஞ்சி என்னை போக சொல்லாதீங்க தாத்தா நான்ரொம்ப தூரத்துல இருந்து வந்திருக்கேன் இது எனக்கு புது ஊரு இங்கன எனக்கு யாரையும் தெரியாது தாத்தா போகுறத்துக்கும் போக்கிடமில்ல..பெரிய மனசு பண்ணி என்னை அவரை பார்க்க அனுமதிங்க..
கையெடுத்து கும்பிட்டு உதடுபிதுக்கி அழ காலில் விழ கூட தயாராக தான் இருந்தாள்...
இதுக்கு மேல உன்னோட விதி நான் சொல்றத்தை சொல்லிட்டேன்.. உன்னை பாக்கவும் பாவமாதான் இருக்கு இங்க வந்துட்டு திரும்பி போக அரக்கன் ஐயா மனசு வச்சா தான் முடியும்..அவர் மனசு வைக்கலைன்னா இங்கேயே மாட்டீ கதற வேண்டியது தான்..
வயசு பொண்ணா இருக்க துரத்தி விடவும் மனசு வர்ல இந்த அர்த்தராத்திரியில எங்கே போவ அதுக்காக உன்னை உள்ளயும் கூப்பிட முடியாது..
அவங்க உள்ள இல்லையா தாத்தா..
ஐயா இருந்திருந்தா இவ்ளோ நேரம் நீ இங்க நின்னு பேசிட்டு இருக்க மாட்டா..
எப்போ வருவாங்க தாத்தா...
அரக்கன் ஐயா வர நேரம் யாருக்கும் தெரியாதுமா அவர் நினைச்ச நேரம் வருவாப்புல...
இடியும் மின்னலும் கொஞ்சமாக கேப் விட்டு இருக்க...பெரும் நிசப்தத்திற்கு நடுவே பெரியவரின்..சாப்டியாமா என்ற கேள்வி மரண போராட்டத்திற்கு நடுவே தந்தையின் குரலை கேட்டது போல முணுக்கென கலங்கிய விழிகளை துடைக்க மறந்து இல்லையென தலையாட்டினாள்...
இந்த நகரத்துக்கு வந்து இரண்டு நாளாகிறது... வரும் போது தகப்பனோடு வந்தவள் இப்போது தன்னந்தனியாக ஆதரவற்று நிக்கிறாள்..
எப்போது சாப்பிட்டோமென மறந்துவிட்டது காலையிலிருந்து இந்த அட்ரஸை தேடியே கால்கள் அசந்து போனது... களிமண்ணில் பிசைந்து செய்த சிற்பம் போல இருந்தவளை சதையை தின்னும் பார்வையும் அட்ரஸ் என வாய் திறக்குமுன்னே.. பிச்சைக்கார நாயே.. ச்சீ தூரப்போஒ... எவ்ளோ ரேட்டு...அந்த பக்கம் வரீயா .. முதல் முறை காதுகளில் நரயிசமாக விழுந்த வார்த்தைகள்... அவமானத்தில் உயிர் துடிதுடித்துப்போய் கண்ணீர் விட்டு கதறி அழுதே விட்டாள் அழுதபடி வந்தவளுக்கு பிச்சையெடுக்கு ஒரு சிறுவன் இந்த அட்ரஸுக்கு வழி சொல்லி அனுப்பிட்டான்..
தாயும் தகப்பன்னும் இல்லையென்றால் இது தான் நிலை...நாலு சுவருக்குள் வாழ்ந்த செல்ல கிளிக்கு வாழ்க்கை கற்றுத்தரும் முதல் பாடம் இது.... காலெல்லாம் வலியெடுக்க நகருக்கு ஒதுக்கு புறமாக வெகு தொலைவில் பல ஏக்கர் கணக்கில் பாழடைந்த பழங்காலத்து பிரிட்டிஷ் மாளிகை போல மிரட்டலாக இருக்க கருமேகங்களும் மரங்களும் சூழ்ந்து இன்னும் திகிலூட்டி அவளை பயமுறுத்தா அல்லுவிட்டு போனது...
இப்போ கூட உட்கார இடமில்லை கேட் கம்பியை பற்றுதலாக பிடித்து கால் மாற்றி நிக்கிறாள்..
கேட் கம்பி இடைவெளிக்கு நடுவே சூடான தேனீரை பேப்பர் கப்பில் ஊற்றி பெரியவர் நீட்ட மறுக்கும் நிலையில் அவளில்லை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் போனால்..மயங்கி விழுந்தாலும் ஆச்சிரியப்படுவதற்கில்லை..
கப்பை கையில் வாங்கியவள் காலியாக கிடந்த வயிற்றில் அமிர்தமாக இறங்கியது தேனீர்..
அது என்ன தாத்தா அரக்கனு சொல்லிறீங்க அவரும் மனிஷன் தானே தேனீர் தந்த பாசத்தில் நேசமாக சிரித்து அவள் தன் இயல்பான குறும்புதனத்தோடு கேட்டத்தில் அந்த பக்கமிருந்தவர் தலை தூக்கி பார்த்தார்..
சின்ன பொண்ணுக்கு என்ன தெரியும்.. இளம் கன்று பயமறியாது.. அவர் தனக்கு தானே சிரித்தார்..
ஏன் தாத்தா சிரிக்கிறீங்க..
எல்லாரும் இங்க மனிஷனா தானே பிறக்குறாங்க..
ம்ம்.. ஆனா இவன் பிறக்கும் போதே அரக்கனாதான் பிறந்தான் பத்து வயசுல பெத்த தாயை கொன்னுபுட்டான் அப்படியே முழு அரக்கன யாருக்கும் அடங்காம வளர்ந்தவன் தான் .. இருபதாவது வயசுல வளர்த்தவரையே அப்பனு கூட பாக்காம போதையில அடிச்சு கொன்னு தூக்குல தொங்க விட்டுபுட்டான்..மது மாது போதைனு அம்புட்டு கெட்ட பழக்கமும் இருக்கு..
எச்சில் விழுங்க உமிழ்நீர் மிச்சமில்லை.. உடலில் ஹை டெசிபல் மின்சாரம் தாக்கியது போல கிடுகிடுவென நடுங்க..
பயம் வந்தால் இவளுக்கு இதழ்கள் உலர்ந்து போகும் அதை நாவால் ஈரப்படுத்திக்கொள்ளவது அவள் வழக்கம்.. இதழை மடித்து ஈரப்படுத்தி விடுவிக்க...
ம்... அப்படி பட்டவனை தான் நீ பாக்க வந்திருக்க... ஊரை அடிச்சி உலையில போடுறவன் கிடையாது அரக்கன்.. அவன் வாயிலையே போட்டுக்குவான்..இப்போ ஒன்னும் கொட்டுப்போல.. திரும்பி பாக்காம வந்த வழியே ஓடிரு..
போகணுமா அவளால் யோசிக்க கூட முடியவில்லை..
அவரோட உண்மையான பெயர் என்ன..திக்கி திணறி கேட்டு விட்டாள் ஏன் கேட்டோம் என்பதே பிறகுதான் யோசித்தாள்..
"வருணபகவான்...
அதுவரை அமைதியாக இருந்த இடியும் மின்னலும் ஓரே நேரத்தில் பெயரோடு கலந்து பெரும் சத்ததோடு பூமியை தாக்க.....
இருதயம் ரெண்டாக பிளந்தது போல் தூக்கி வாரி போட்டது அவளுக்கு நடுநடுங்கி போனாள் அவள்.. சடசடவென அது வரை வருவேனா என ஆட்டம் காட்டிய..பெருமழை பிடித்துக்கொண்டது..
அதோ அரக்கன் வந்துட்டான்....
இதழ் மழையில் நனைந்திடுமா❣️...
கதை எப்படி இருக்குனு கமெண்ட்ஸ் சொல்லுங்க செல்லங்களே... அவ யாரு..ஏன்.. எதுக்கு..எப்படினு கேள்வி நிறையா இருக்கு இல்லை தொடர்ந்து கதைபடிச்சி கமெண்ட் கொடுங்க❣️ 💫தினமும் கதையோட வரேன் 😉
Last edited:
Author: vinnarasi novels
Article Title: அத்தியாயம் 🌧️1
Source URL: Indhu Novels-https://indhunovels.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
Article Title: அத்தியாயம் 🌧️1
Source URL: Indhu Novels-https://indhunovels.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.